شعر راز عشق
راز عشق
چون بخواهم یاد یارانت نمایم ای حسین (ع)
نام عباس شهید آید به یادم ای حسین (ع)
آنکه الگوی ادب را خوب تر تفسیر کرد
عارف حق، باب حاجات خلائق ای حسین (ع)
گر بپوئی راه عرفان تا بدانی معنی ایثارچیست
راز آن عشق علمدارسپاه است ای حسین (ع)
کودکی کو دستهایش بوسه حیدر چشید
کی رها سازد ، سپاه پاکبازان ای حسین (ع)
من ندانم حرمت هم خونی و هم دلبری
او برادر بود و رفتارش چو بنده ای حسین (ع)
رفت آن یار وفا دارت لب آب ای حسین (ع)
تشنه لب برگشت تا یادت بماند ای حسین (ع)
چون که دستانش جدا شد در زمین کربلا
غم بدل آمد که تنها ماند مولا ، ای حسین (ع)
چشم پاکش در نبرد دشمن دون خون گرفت
یاد آمد تشنگی در قلب طفلان ای حسین (ع)
چون که مشک آب آن یار دلاور پاره شد
هم امید یاری طفلان به سر شد ای حسین (ع)
آنکه هی می خواند ، تا یارش بداند زنده است
جاودان شد یاد او تا هر زمانی ای حسین (ع)
چون ابوالفضل رشیدت درد ها درمان کند
این نشان رحمت بی منتهایت ای حسین (ع)
ای حسین جان پس تو یاری کن همراهان خود
یاد تو چون مرهمی بر زخم شیعه ، ای حسین (ع)
بهمن ۱۳۸۵
بنام خدا